Shloka 11
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
दुःखोपघाते शारीरे मानसे चाप्युपस्थिते | यस्मिन् न शक्यते कर्तु यलस्तन्नानुचिन्तयेत्,यदि कोई शारीरिक या मानसिक दुःख उपस्थित हो जाय और उसे दूर करनेके लिये कोई यत्न किया जा सके अथवा किया हुआ यत्न काम न दे सके तो उसके लिये चिन्ता नहीं करनी चाहिये
duḥkhopaghāte śārīre mānase cāpy upasthite | yasmin na śakyate kartuṃ yatnas tan nānucintayet ||
قال نارادا: إذا نزل بالمرء ألمٌ في الجسد أو في النفس، فلا ينبغي أن يظلّ يستغرق في التفكير فيه. فإن كان مما يُبذل له جهدٌ فليعمل؛ وإن لم يُجدِ الجهدُ بعد بذله، فلا يغرقنّ كذلك في القلق والاجترار.
नारद उवाच
Educational Q&A
Do not waste the mind in anxious brooding over pain. If a remedy is possible, apply effort; if it is not possible (or effort fails), accept the limit calmly and refrain from obsessive worry.
In the Śānti Parva’s instruction on right conduct and inner peace, Nārada offers practical counsel on responding to inevitable bodily and mental distress with effort where effective and equanimity where not.