Shloka 29
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
विद्वानुको चाहिये कि वह राजस और तामस दोषोंका सदा ही परित्याग कर दे और सात्विक मार्गका आश्रय लेकर बुद्धिके द्वारा आत्माका साक्षात्कार करे ।। सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । सम्पश्यन्नोपलिप्येत जले वारिचरो यथा,जो सम्पूर्ण भूतोंमें आत्माको और आत्मामें सम्पूर्ण भूतोंको देखता है, वह संसारमें उसी तरह कहीं भी आसक्त नहीं होता जैसे जलचर पक्षी जलमें रहकर भी उससे लिप्त नहीं होता
vidvān uktam ācaret: rājasa-tāmasa-doṣān sadā parityajet, sāttvika-mārgam āśritya buddhyā ātma-sākṣātkāraṃ kuryāt. sarva-bhūteṣu cātmānaṃ sarva-bhūtāni cātmani sampaśyann opalipyeta jale vāricaro yathā.
يعلّم جاناكا أن على الحكيم أن يهجر دائمًا العيوب المولودة من الرَّجَس (الشهوة والهيجان) والتَّمَس (الظلمة)، وأن يعتصم بالطريق الساتفيكي، وبفهمٍ منضبط يحقق الذات تحقيقًا مباشرًا. ومن أبصر الذات في جميع الكائنات وأبصر جميع الكائنات في الذات، لا يتلطّخ بحياة الدنيا—كطائر الماء يمضي في الماء ولا يلتصق به.
जनक उवाच