Shloka 5
सतंब्राह्यया श्रिया युक्त ब्रह्मुतुल्यपराक्रमम् । मेने पुत्र यदा व्यासो मोक्षधर्मविशारदम्,जब व्यासजीने यह समझ लिया कि मेरा पुत्र ब्रह्मतेजसे सम्पन्न और मोक्षधर्ममें कुशल हो गया है तथा समस्त शास्त्रोंमें इसकी ब्रह्माके समान गति हो गयी है, तब उन्होंने कहा --बेटा! अब तुम मिथिलाके राजा जनकके पास जाओ। वे मिथिलानरेश तुम्हें सम्पूर्ण मोक्षशास्त्रका सार सिद्धान्त बता देंगे”
satāṁ brāhmyā śriyā yuktaṁ brahmatulya-parākramam | mene putra yadā vyāso mokṣa-dharma-viśāradam ||
قال بيشما: لما رأى فياسا أن ابنه قد تزيّن ببهاءٍ نبيلٍ كبهاء براهما، وبأسٍ يوازي براهما، وأنه قد أحكم علمَ دَرْمَا الخلاص، خاطبه قائلاً: «يا بُنيّ، امضِ الآن إلى جانَكا، ملكِ مِثيلا. فإن ذلك الملك سيعلّمك العقيدةَ المقرَّرة—لبَّها وخلاصتَها—وهي جوهرُ علمِ الخلاص كلِّه.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when one is already accomplished in spiritual discipline, the tradition emphasizes seeking the highest, distilled conclusion (sāra-siddhānta) from an authoritative knower. Liberation-teaching is presented as a specialized dharma requiring both maturity and guidance from a realized exemplar—here, Janaka, the king-sage.
Bhishma recounts that Vyasa, recognizing his son’s spiritual brilliance and mastery of moksha-dharma, instructs him to go to King Janaka of Mithila, who is famed for teaching the essence of liberation while living as a ruler.