Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् | तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति
yathā dhenusahasreṣu vatso vindati mātaram | tathā pūrvakṛtaṃ karma kartāram anugacchati ||
قال بهيشما: كما أن العِجل، ولو كان بين ألف بقرة، يعرف أمه ويهتدي إليها، كذلك الفعلُ الذي صُنع في الماضي لا بد أن يتعقّب فاعله ويصل إليه بعينه.
भीष्म उवाच
That karma is inescapable: actions, along with their moral consequences, inevitably return to and ‘find’ the very person who performed them, just as a calf unfailingly finds its own mother even in a large herd.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Bhishma is teaching Yudhishthira through a vivid simile, emphasizing that past deeds inevitably pursue their agent and bear fruit.