Shloka 38
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
कराल मा ते भयमस्तु किज्चि- देतच्छुतं ब्रह्म परं त्वयाद्य । यथादवदुक्त परम पवित्र विशोकमत्यन्तमनादिमध्यम्,कराल! तुमने मुझसे आज परब्रह्मका ज्ञान सुना है; अतः तुम्हारे मनमें तनिक भी भय नहीं होना चाहिये। वह परब्रह्म परम पवित्र, शोकरहित, आदि, मध्य और अनन््तसे शून्य, जन्म-मृत्युसे बचानेवाला, निरामय, निर्भय तथा कल्याणमय है। राजन्! उसका मैंने यथावत्रूपसे प्रतिपादन किया है। वही सम्पूर्ण ज्ञानोंका तात््विक अर्थ है। ऐसा जानकर उसका ज्ञान प्राप्त करके आज मोहका परित्याग कर दो
karāla mā te bhayam astu kiñcid etac chrutaṃ brahma paraṃ tvayādya | yathāvad uktaṃ parama-pavitraṃ viśokam atyantam anādi-madhyam ||
قال فاسيشثا: «يا كارالا، لا يكن فيك خوفٌ البتّة. لقد سمعتَ مني اليوم البراهمان الأعلى. وقد وصفته وصفاً صحيحاً: طاهرٌ غاية الطهر، منزَّهٌ عن الحزن، ومتجاوزٌ لكل حدّ كالبداية والوسط. فإذا عرفتَ ذلك فاثبت على فهمه، واطرح الوهم في هذا اليوم نفسه».
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The core teaching is fearlessness grounded in knowledge of the supreme Brahman: realizing Brahman as supremely pure and sorrowless removes existential fear and should lead to the abandonment of delusion.
Vasiṣṭha addresses Karāla after imparting instruction on the supreme Brahman, reassuring him that having heard this truth he should not fear, and urging him to internalize the teaching and give up confusion.