Shloka 26
Jarā-Mṛtyu-anatikrama: Janaka–Pañcaśikha-saṃvāda
Aging and Death Cannot Be Overstepped
'जैसे मत्स्य अज्ञानवश अपनेको जलसे भिन्न नहीं समझता, उसी प्रकार मैं भी अपनी अज्ञताके कारण इस प्राकृत शरीरसे अपनेको भिन्न नहीं समझता था ।। ममास्तु धिगबुद्धस्य यो5हं मग्नमिमं पुनः । अनुवर्तितवान् मोहादन्यमन्यं जनाज्जनम्,“मुझ मूढ़को धिक्कार है; जो कि संसारसागरमें डूबे हुए इस शरीरका आश्रय ले मोहवश एक शरीरसे दूसरे शरीरका अनुसरण करता रहा
yathā matsyo'jñānavaśād ātmānaṃ jalād bhinnaṃ na manyate, tathāham api svājñānāt prākṛtāc charīrād ātmānaṃ bhinnaṃ na manyamāna āsam. mamāstu dhig abuddhasya yo'haṃ magnam imaṃ punaḥ, anuvartitavān mohād anyam anyaṃ janāj janam.
قال فاسيشثا: «كما أن السمكة، لجهلها، لا تدرك أنها مغايرة للماء، كذلك أنا أيضًا، بسبب جهلي، لم أرَ نفسي منفصلًا عن هذا الجسد المادي. العار على حمقي: إذ تشبثتُ بهذا الجسد كمن يغرق في محيط السمسارا، وظللتُ—بفعل الوهم—أتبع حياةً متجسدة بعد حياة، عابرًا من ولادة إلى ولادة.»
वसिष्ठ उवाच