Shloka 4
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
छित्त्वा5धर्ममयं पाशं यदा धर्मेडभिरज्यते । दत्त्वा3भयकृतं दानं तदा सिद्धिमवाप्लुते,जो मनुष्य जब अधर्ममय बन्धनका उच्छेद करके धर्ममें अनुरक्त हो जाता और सम्पूर्ण प्राणियोंको अभयदान कर देता है, उसे उसी समय उत्तम सिद्धि प्राप्त होती है
chittvā adharmamayaṁ pāśaṁ yadā dharme ’bhirajyate | dattvā abhayakṛtaṁ dānaṁ tadā siddhim avāpnute ||
قال باراشارا: «إذا قطع الإنسان رباط الأدهرما (اللا-دارما) وصار مُخلصًا للدارما، وإذا منح جميع الكائنات “عطيةَ الأمان” (هبةَ انعدام الخوف)—بحيث لا يُؤذِي أحدًا ولا يُرهبُه—ففي تلك اللحظة بعينها ينال أسمى تمامٍ روحي».
पराशर उवाच
Educational Q&A
True spiritual success arises from breaking free of adharma’s binding attachments and actively embracing dharma, especially through abhayadāna—ensuring others’ safety and freedom from fear.
In a didactic passage of the Śānti Parva, the sage Parāśara instructs the listener that inner transformation (severing unrighteous bonds) must be matched by ethical action (granting fearlessness), which immediately yields the highest attainment.