Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
तथा कामकृतं नास्य विहिंसैवानुकर्षति । इत्याहुर्ब्रह्मशास्त्रज्ञा ब्राह्मणा ब्रह्म॒वादिन:,अनजानमें जो हिंसा हो जाती है उसे अहिंसा-व्रतका पालन दूर कर देता है। ब्रह्मवादी ब्राह्मण शास्त्रकी आज्ञाके अनुसार ऐसा ही कहते हैं; किंतु स्वेच्छासे किये हुए हिंसामय पापकर्मको अहिंसाका व्रत भी दूर नहीं कर सकता। ऐसा वेदशास्त्रोंके ज्ञाता, वेदका उपदेश देनेवाले ब्राह्मणोंका कथन है
tathā kāmakṛtaṃ nāsya vihiṃsaivānukarṣati | ity āhur brahmaśāstrajñā brāhmaṇā brahmavādinaḥ ||
وكذلك فإن نذر الأَهِمْسَا (ahiṃsā) لا يجتثّ ولا يمحو العنف الذي ارتُكب عمدًا بدافع الشهوة والرغبة. هكذا يقول البراهمة العارفون بشاسترا برهمن، المبيّنون للتعليم المقدّس.
पराशर उवाच
Moral responsibility hinges on intention: accidental or unknowing harm may be mitigated through sincere observance of ahiṃsā and restraint, but violence committed knowingly and driven by desire is not erased merely by adopting a non-violence vow; it requires deeper accountability and appropriate expiation.
Parāśara is presenting a dharma-judgment grounded in Brahmanical scriptural authority, citing what learned Brahmin teachers say about how vows and ethical disciplines relate to the consequences of violence—distinguishing inadvertent harm from deliberate, desire-motivated injury.