Shloka 22
सांख्ययोगभेदः तथा योगबलोपदेशः
Sāṃkhya–Yoga Distinction and Instruction on Yogic Strength
भीष्म उवाच पुरा सो5न्तर्जलगत: स्थाणुभूतो महाव्रत: । वर्षाणामभवद् राजन प्रयुतान्यर्बुदानि च,भीष्मजीने कहा--नरेश्वर! प्राचीनकालमें महान् व्रतधारी महादेवजी जलके भीतर हूँठे काठकी भाँति स्थिर भावसे खड़े हो लाखों-अरबों वर्षोतक तपस्या करते रहे
bhīṣma uvāca purā so 'ntar-jala-gataḥ sthāṇu-bhūto mahā-vrataḥ | varṣāṇām abhavad rājan prayutāny arbudāni ca ||
قال بهيشما: «في الأزمنة السالفة، أيها الملك، إن ذلك الناسك العظيم صاحب النذور الجليلة دخل المياه وأقام فيها، ساكنًا كعمود. وهكذا واصل رياضته وتقشّفه عشرات الآلاف من السنين، بل وامتدّ ذلك إلى كُرورات لا تُحصى.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of unwavering resolve (dhṛti) and rigorous self-restraint (tapas) as means to spiritual attainment—steadfastness so firm it is likened to a motionless pillar.
Bhishma recounts an ancient episode in which a great vow-holder (understood here as Mahadeva/Shiva) stands submerged in water, perfectly still, performing austerities for an unimaginably long span of time.