Shloka 45
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
'सुन्दरियो! यह ब्रह्महत्या इन्द्रके पाससे आयी है। तुमलोग मेरे कहनेसे इसका एक चतुर्थाश ग्रहण कर लो” ।। अप्सरस ऊचु: ग्रहणे कृतबुद्धीनां देवेश तव शासनात् | मोक्ष समयतो<स्माकं चिन्तयस्व पितामह,अप्सराएँ बोलीं--देवेश पितामह! आपकी आज्ञासे हमने इस ब्रह्महत्याको ग्रहण कर लेनेका विचार किया है, किंतु इससे हमारे छुटकारेके समयका भी विचार करनेकी कृपा करें
Bhīṣma uvāca: “Sundariyo! iyaṃ brahmahatyā Indrasya pāśāt āgatā. yūyaṃ mama vacanāt asyāḥ ekaṃ caturthāṃśaṃ gṛhṇīta.” Apsarasa ūcuḥ: “Grahāṇe kṛtabuddhīnām, deveśa, tava śāsanāt; mokṣa-samayataḥ asmākaṃ cintayasva, pitāmaha.”
قال بيشما: «أيتها الحسان! إن إثمَ brahma-hatyā (قتلِ البراهمن) قد جاء من جهة إندرا. فبحسب قولي، تحمّلن ربعَه.» فقالت الأبساراس: «يا ربَّ الآلهة، أيها الجدُّ الموقَّر! طاعةً لأمرك قد عزمنا على قبوله؛ غير أنّا نسألك أن تنظر أيضًا في وقت خلاصنا وسبيله من هذا الإثم.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when a burden (especially moral or ritual impurity) is distributed by authority, those who accept it may rightly seek a defined path and time of release; ethical responsibility includes not only bearing consequences but also ensuring a just means of purification and restoration.
Bhishma recounts a situation where the sin of brahma-slaughter associated with Indra is to be apportioned; he instructs the Apsarases to take a quarter-share. They agree out of obedience but request that their eventual release from that sin also be arranged.