Shloka 32
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
विद्वान् पुरुष शिकार करने, जूआ खेलने, स्त्रियोंके संसर्गमें रहने और मदिरा पीनेके प्रसंगोंकी बड़ी निन््दा करते हैं, परंतु इन पापकर्मोमें अनेक शास्त्रोंके श्रवण और अध्ययनसे सम्पन्न पुरुष भी संलग्न देखे जाते हैं ।। इति कालेन सर्वार्थनीप्सितानीप्सितानिह । स्पृशन्ति सर्वभूतानि निमित्तं नोपलभ्यते,इस प्रकार कालके प्रभावसे समस्त प्राणी इष्ट और अनिष्ट पदार्थोंको प्राप्त करते रहते हैं, इस इष्ट और अनिष्टकी प्राप्तिका अदृष्टके सिवा दूसरा कोई कारण नहीं दिखायी देता
janaka uvāca | vidvān puruṣāḥ śikāra-karaṇe dyūta-krīḍāyāṃ strī-saṃsarge ca madya-pāne ca prasangeṣu mahāṃ nindāṃ kurvanti, kintu etaiḥ pāpa-karmabhir aneka-śāstra-śravaṇa-adhyayana-sampannā api puruṣāḥ saṃlagnā dṛśyante || iti kālena sarvārtha-niḥspṛhāni spṛśanti sarva-bhūtāni; iṣṭāni aniṣṭāni ca prāpnuvanti; nimittaṃ nopalabhyate—adṛṣṭam eva kāraṇam iva dṛśyate ||
قال جانَكا: «إنّ الحكماء يذمّون بشدّة مواطنَ مثل الصيد، والقمار، ومخالطة النساء، وشرب الخمر. ومع ذلك نرى حتى رجالًا قد تكمّلوا بسماع شتّى الشاسترا ودراستها يتورّطون في هذه الأفعال الآثمة نفسها. وهكذا، تحت ضغط الزمن، تظلّ جميع الكائنات تمسّ ما تشتهي وما لا تشتهي. ولا يُعثر على سببٍ ظاهرٍ بيّن لهذه المكاسب والخسائر؛ فعدا القوّة الخفيّة للقدر (أدريشتا adṛṣṭa) لا يبدو شيءٌ آخر سببًا.»
जनक उवाच