Shloka 30
Adhyāya 270 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on saṃnyāsa; Bhīṣma on calculable time, tamas, and karma
Vṛtra–Uśanā exemplum begins
तब मणिभद्रने कहा--कुण्डधार! सब देवता तुमपर और इस ब्राह्मणपर भी बहुत प्रसन्न हैं। यह धर्मात्मा होगा और इसकी बुद्धि धर्ममें ही लगी रहेगी ।। ततः प्रीतो जलधर: कृतकार्यों युधिष्ठिर । ईप्सितं मनसो लब्ध्वा वरमन्यै: सुदुर्लभम्,युधिष्ठिर! इस प्रकार दूसरोंके लिये अत्यन्त दुर्लभ मनोवाजञ्छित वर पाकर कृतकृत्य एवं सफल-मनोरथ हो वह मेघ बड़ा प्रसन्न हुआ
tato maṇibhadra uvāca—kuṇḍadhāra! sarve devāḥ tvayi asmin brāhmaṇe ca paramaṃ prītāḥ. ayaṃ dharmātmā bhaviṣyati, asya ca buddhir dharme eva niyoktā bhaviṣyati. tataḥ prīto jaladharaḥ kṛtakāryo yudhiṣṭhira, īpsitaṃ manaso labdhvā varam anyaiḥ sudurlabham; yudhiṣṭhira, evaṃ manorathasiddhaḥ sa meghaḥ paramaprīto babhūva.
ثم قال مانيبهادرا: «يا كوندادهارا، إن جميع الآلهة مسرورون بك سرورًا عظيمًا—وكذلك بهذا البراهمن أيضًا. سيغدو ذا نفسٍ صالحة، وسيظل فهمه ثابتًا في الدارما». عندئذٍ، يا يودهيشثيرا، إن السحاب (jaladhara)، وقد أنجز غايته ونال العطية التي تاقت إليها نفسه—وهي عطية يعسر على غيره نيلها—غمرته القناعة واشتدّ فرحه.
मणिभद्र उवाच