Shloka 67
पापात्म-धर्मात्म-लक्षणम् तथा निर्वेदेन मोक्षमार्गः | Marks of the Sinful and the Righteous; Dispassion (Nirveda) as a Path to Liberation
चिरकारिक भद्रंं ते चिरकारी चिरं भव । चिराय यदि ते सौम्य चिरमस्मि न दुःखित:,“बेटा चिरकारी! तेरा कल्याण हो। तू चिरकालतक चिरकारी एवं चिरंजीवी बना रह। सौम्य! यदि तू चिरकालतक ऐसे ही स्वभावका बना रहा तो मैं दीर्घकालतक कभी दुखी नहीं होऊँगा'
cirakārika bhadraṁ te cirakārī ciraṁ bhava | cirāya yadi te saumya ciram asmi na duḥkhitaḥ ||
قال بيشما: «يا تشيراكاريكا، لك البركة والخير. كن طويلًا “تشيراكاري” — أي من يعمل برويّة وتدبّر — وعِشْ طويلًا. أيها اللطيف، إن دمتَ على هذه الطبيعة زمنًا طويلًا فلن يعتريَني الحزن زمنًا طويلًا».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises and blesses the habit of acting with patience and careful deliberation (cirakārī). It implies an ethical ideal: restraint and thoughtful timing in action prevent harm and become a source of lasting peace for oneself and others.
Bhīṣma addresses Chirakārika directly, offering a benediction. He commends Chirakārika’s steady, unhurried disposition and says that if Chirakārika remains true to this nature, Bhīṣma himself will remain free from sorrow for a long time.