Shloka 18
Adhyāya 241: Guṇa-sṛṣṭi, Kṣetrajña-sākṣitva, and Śama through Ātma-jñāna (गुणसृष्टिः, क्षेत्रज्ञसाक्षित्वं, शमः)
देवो यः संश्रितस्तस्मिन्नब्बिन्दुरिव पुष्करे । क्षेत्रज्ञ तं विजानीयान्नित्यं योगजितात्मकम्,'प्राणियोंके अन्तःकरण (हृदयाकाश) में जो स्वयम्प्रकाश चिन्मय देवता कमलके पत्तेपर पड़ी हुई पानीकी बूँदके समान निर्लेपभावसे विराजमान है तथा जिसने योगके द्वारा चित्तको वशमें किया है, उस आत्मतत्त्वको तुम सदैव क्षेत्रज्ष समझो
devo yaḥ saṁśritas tasminn abbindur iva puṣkare | kṣetrajña taṁ vijānīyān nityaṁ yogajitātmakaṁ ||
قال بهيشما: إن المبدأ الإلهي المتلألئ بذاته، القائم في قلوب الكائنات، يبقى غير ملطَّخ—كقطرة ماء على ورقة اللوتس. فاعرف تلك الحقيقة على الدوام بأنها «كشيتراجنا» (عارف الحقل): الذات الباطنة التي نالت السيادة باليوغا بعدما أخضعت الذهن.
भीष्म उवाच