Shloka 57
कालनिर्णयः, युगधर्मवर्णनम्, सृष्टिक्रमश्च
Time-Reckoning, Yuga-Dharma, and the Sequence of Creation
य इदं सर्वमादत्ते तस्माच्छक्र स्थिरो भव । मया त्वया च पूर्वैश्ष न स शक््यो5तिवर्तितुम्,इन्द्र! वह काल ही सम्पूर्ण जगत॒को अपने वशमें कर लेता है; अतः तुम भी स्थिर रहो। मैं, तुम तथा हमारे पूर्वज भी कालकी आज्ञाका उल्लंघन नहीं कर सकते
ya idaṁ sarvam ādatte tasmāc chākra sthiro bhava | mayā tvayā ca pūrvaiś ca na sa śakyo 'tivartitum, indra! sa hi kālaḥ sampūrṇaṁ jagad ātmavaśaṁ karoti |
«إنّ الذي يسلب كلَّ شيء هو الزمان؛ فاثبتْ إذن يا شَكْرَا. لا أنا ولا أنت ولا حتى أسلافُنا نستطيع أن نتجاوزَه أو نخالفَه، يا إندرا؛ لأنّ الزمان يُخضع العالمَ كلَّه لسلطانه.»
श॒क्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches equanimity before the inevitability of Kāla (Time): since Time ultimately takes away all things and subjugates the whole world, even gods and ancestors cannot overrule it; therefore one should remain steady and accept what cannot be prevented.
Śakra (Indra) speaks as an instructor, reminding the listener that Time is the supreme force governing change and loss. He urges steadfastness, emphasizing that neither he, nor Indra, nor their predecessors can violate the ordinance of Kāla.