Shloka 14
इन्द्र–बलि संवादः
The Dialogue of Indra and Bali on Fortune, Humility, and Restraint
मनस्यन्तर्तहितं द्वारं देहमास्थाय मानुषम् । यद् यत् सदसदव्यक्तं स्वपित्यस्मिन्निदर्शनम् । सर्वभूतात्मभूतस्थं तमध्यात्मगुणं विदुः,स्वप्न-दर्शनका द्वारभूत जो स्थूल मानव देह है, वह सुषुप्ति-अवस्थामें मनमें लीन हो जाता है। उसी देहका आश्रय ले मन अव्यक्त सदसत्स्वरूप एवं साक्षीभूत आत्माको प्राप्त होता है। वह आत्मा सम्पूर्ण भूतोंके आत्मभूत है। ज्ञानी पुरुष उसे अध्यात्मगुणसे युक्त मानते हैं
manasy antarhitaṃ dvāraṃ deham āsthāya mānuṣam | yad yat sadasad avyaktaṃ svapity asmin nidarśanam | sarvabhūtātma-bhūtasthaṃ tam adhyātma-guṇaṃ viduḥ |
قال بهيشما: إنّ الجسد الإنساني الكثيف—وهو بابُ رؤيا الحلم، المستتر في الذهن—إذا نام انطوى وذاب في الذهن. وبالاعتماد على ذلك الجسد يلقى الذهن المبدأ غير المتجلّي (avyakta)، المتجاوز للوجود والعدم، كما يُدرك في مشهدٍ حلمي. وتلك الحقيقة، القائمة في جميع الكائنات وهي ذاتُ جميع الكائنات، يعرفها الحكماء على أنها موصوفة بالخاصية الروحية الباطنة (adhyātma).
भीष्म उवाच