Shloka 2
Yoga, Nārāyaṇa as Supreme Principle, and the Emanation of Categories
Sāṅkhya-Yoga Outline
यथेन्द्रियार्थान् युगपत् समस्ता- न्नोपेक्षते कृत्सममतुल्यकालम् । तथाचलं संचरते स दिद्दां- स्तस्मात् स एक: परम: शरीरी,वह एक समय अथवा अनेक समयोंमें भूत और भविष्यके सम्पूर्ण पदार्थोकी, जो इस जन्ममें या दूसरे जन्मोंमें देखे गये हैं, सामान्य रूपसे उपेक्षा नहीं करता अर्थात् उन्हें प्रकाशित ही करता है तथा परस्पर विलग न होनेवाली तीनों अवस्थाओंमें विचरता रहता है; अतः वह सबको जाननेवाला साक्षी सर्वोत्कृष्ट देहका स्वामी आत्मा एक है
bhīṣma uvāca |
yathendriyārthān yugapat samastān
nopekṣate kṛtsnam atulyakālam |
tathācalam sañcarate sa didṛkṣāṁs
tasmāt sa ekaḥ paramaḥ śarīrī ||
قال بهيشما: «كما أنّ (الشاهد الباطن) لا يُهمِل مدى موضوعات الحواس كلَّه—لا دفعةً واحدة ولا على امتداد زمنٍ لا يُقاس—كذلك هو، مع ثباته وعدم حركته، “يتجوّل” بوصفه الرائي. لذلك فالذاتُ العُليا المتجسِّدة واحدة: الشاهدُ العليم بكل شيء، السيّدُ الأسمى للجسد، الذي يُنير جميع الخبرات عبر الحالات الثلاث غير المنفصلة للوعي.»
भीष्म उवाच