Shloka 10
Bhṛgu–Bharadvāja-saṃvāda: Vānaprastha-parivrājaka-ācāra, Abhaya-dharma, and Lokānāṃ Vibhāga (Śānti-parva 185)
भूगुरुवाच घनानामपि वृक्षाणामाकाशो<5स्ति न संशय: । तेषां पुष्पफलव्यक्तिर्नित्यं समुपपद्यते,भगुजीने कहा--मुने! यद्यपि वृक्ष ठोस जान पड़ते हैं तो भी उनमें आकाश हैं, इसमें संशय नहीं है। इसीसे उनमें नित्यप्रति फल-फूल आदिकी उत्पत्ति सम्भव हो सकती है
Bhṛgur uvāca: ghanānām api vṛkṣāṇām ākāśo 'sti na saṁśayaḥ | teṣāṁ puṣpaphalavyaktir nityaṁ samupapadyate ||
قال بهṛغو: «أيها الموني! وإن بدت الأشجار كثيفةً صلبة، فإن فيها فضاءً، لا ريب في ذلك. وبسبب ذلك الفضاء الباطن يغدو تتابع ظهور أزهارها وثمارها أمرًا مفهومًا.»
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Bhṛgu uses a natural analogy to argue that what seems solid still contains space; acknowledging subtle inner ‘space’ helps explain ongoing transformation and growth (like the continual arising of flowers and fruits).
In a didactic exchange among sages in the Śānti Parva, Bhṛgu responds with an illustrative example from nature, grounding a philosophical point through observable features of trees.