Shloka 22
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
यस्तु वाचं विजानाति बहुमानमियात् स वै । ब्रह्म॒भावप्रपन्नानां वैद्यानां भावितात्मनाम्,जो ब्रह्मभावको प्राप्त हुए शुद्धात्मा विद्वानोंका-सा बोलना जान लेता है, उसे अपने ज्ञानपर बड़ा अभिमान हो जाता है (जैसे कि तुम हो)
yastu vācaṃ vijānāti bahumānam iyāt sa vai | brahmabhāvaprapannānāṃ vaidyānāṃ bhāvitātmanām ||
قال يودهيشثيرا: «إن من تعلّم أن يفهم الكلام وأن يستعمله على طريقة العلماء ذوي النفوس الطاهرة، المروّضين لأنفسهم، الذين آوَوا إلى حال البراهمان—فإنه كثيرًا ما يميل إلى إعجابٍ عظيم بعلمه هو».
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even refined, ‘sage-like’ speech and learning can become a cause of ego; true wisdom requires humility and vigilance against pride.
In the Śānti Parva’s ethical instruction setting, Yudhiṣṭhira reflects on the moral danger that accompanies learning—especially when one imitates the speech and demeanor of realized, purified sages.