Shloka 63
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
प्रज्ञाविज्ञानयुक्तेन बुद्धिसंज्ञाप्रदायिना । वचन श्राविता नून॑ मानुषा: संनिवर्तत । शोको द्विगुणतां याति दृष्टवा स्मृत्वा च चेष्टितम्,मनुष्यो! मैं बुद्धि और विज्ञानसे युक्त तथा दूसरोंको भी ज्ञान प्रदान करनेवाला हूँ। मैंने तुम्हें विवेक उत्पन्न करनेवाली बहुत-सी बातें सुनायी हैं। अब तुमलोग लौट जाओ। अपने मरे हुए स्वजनका शव देखकर तथा उसकी चेष्टाओंको स्मरण करके दूना शोक होता है
jambuka uvāca | prajñāvijñānayuktena buddhisaṃjñāpradāyinā | vacanaṃ śrāvitā nūnaṃ mānuṣāḥ saṃnivartata | śoko dviguṇatāṃ yāti dṛṣṭvā smṛtvā ca ceṣṭitam |
قال جامبوكا: «إني ذو فطنةٍ ومعرفةٍ متحققة، وقادرٌ على أن أمنح غيري الفهم. لقد أسمعتكم حقًّا كلماتٍ كثيرة تُوقظ التمييز. والآن، أيها الناس، ارجعوا. فإن الحزن يتضاعف حين ينظر المرء إلى جثمان قريبه الراحل، ثم يذكر أفعاله وطرائقه في الماضي فيقيم على ما فُقد.»
जम्बुक उवाच