Shloka 39
ततः स राजा व्यपनीतकल्मष: श्रेयोवृत: प्रज्वलिताग्निरूपवान् | विवेश राज्यं स्वममित्रकर्षणो यथा दिवं पूर्णवपुर्निशाकर:,इससे राजा जनमेजयका सारा पाप नष्ट हो गया और वे प्रज्वलित अग्निके समान देदीप्यमान होने लगे। उन्हें सब प्रकारके श्रेय प्राप्त हो गये। जैसे पूर्ण चन्द्रमा आकाशमण्डलमें प्रवेश करता है, उसी प्रकार शत्रुसूदन जनमेजयने पुनः अपने राज्यमें प्रवेश किया
tataḥ sa rājā vyapnītakalmaṣaḥ śreyovṛtaḥ prajvalitāgnirūpavān | viveśa rājyaṃ svam amitrakarṣaṇo yathā divaṃ pūrṇavapur niśākaraḥ ||
قال بهيشما: ثم إن ذلك الملك، وقد زالت عنه أدران الخطيئة، اكتسى بالخير الميمون وأشرق كالنار المتأججة. ودخل قاهر الأعداء مملكته من جديد، كما يدخل القمر البدر، كامل الهيئة، قبة السماء—مضيئًا، تامًّا، باعثًا للبركة.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that rightful rule and true prosperity arise from inner purification: when moral taint is removed, a ruler becomes endowed with śreyas (the higher good) and radiates beneficence—symbolized by fire-like brilliance and the full moon’s serene completeness.
Bhīṣma describes King Janamejaya returning to his kingdom after his sins/impurities have been dispelled. He is portrayed as shining like a blazing fire and, like the full moon entering the sky, re-entering his realm with restored glory and auspiciousness.