Shloka 72
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
श्षपच उवाच भिक्षामन्यामाहरेति न च कर्तुमिहाहसि । न नूनं कार्यमेतद् वै हर काम॑ श्वजाघनीम्,चाण्डालने कहा--मुने! आप दूसरी भिक्षा ले आइये। इसे ग्रहण करना आपके लिये उचित नहीं है। आपकी इच्छा हो तो यह कुत्तेकी जाँघ ले जाइये; परंतु मैं निश्चितरूपसे कहता हूँ कि आपको इसका भक्षण नहीं करना चाहिये
śvapaca uvāca — bhikṣām anyām āhareti na ca kartum ihārhasi | na nūnaṁ kāryam etad vai hara kāmaṁ śvajāghanīm ||
قال المنبوذ (الشَّوابَكا): «ائتِ بصدقةٍ أخرى؛ لا يليق بك أن تقبل هذا هنا. حقًّا، لا ينبغي فعل ذلك. إن شئت فخذ فخذَ هذا الكلب معك—غير أني أقول يقينًا إنك لا ينبغي لك أن تأكله.»
श्षपच उवाच
Educational Q&A
Even under pressure (such as hunger or hardship), one should not violate what is deemed improper conduct; the speaker urges choosing alternative alms rather than consuming a morally/ritually objectionable food.
An outcaste addresses a mendicant/ascetic and advises him not to accept or eat the offered item—specifically a dog’s thigh—telling him instead to seek other alms, while allowing him to take it away if he insists.