Shloka 32
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
पूजितस्यार्थमानाभ्यां जन्तो: पूर्वापकारिण: । मनो भवत्यविश्वस्तं कर्म त्रासयतेडबलान्,जो पहलेका अपकार करनेवाला प्राणी है, वह दान और मानसे पूजित हो तो भी उसका मन विश्वस्त नहीं होता। अपना किया हुआ अनुचित कर्म ही दुर्बल प्राणियोंको डराता रहता है
pūjitasya arthamānābhyāṃ jantoḥ pūrvāpakāriṇaḥ | mano bhavaty aviśvastaṃ karma trāsayate durbalān ||
قال برهماداتا: إنّ المخلوق الذي سبق أن آذى الناس، وإن أُكرم بالعطايا والتبجيل، لا يطمئن قلبه ولا يثق. إنما عمله الجائر هو الذي يظل يُفزع الضعفاء—ويطارده هو نفسه بالريبة والخوف من عاقبة الفعل.
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
Past wrongdoing breeds inner distrust and fear; external honor or generosity cannot easily remove the anxiety created by one’s own unethical actions. Karma here is presented as an inner psychological force that unsettles the wrongdoer.
Brahmadatta is reflecting on the mindset of a former aggressor: even when treated kindly and respectfully, such a person remains suspicious and fearful because his own prior harmful conduct continues to trouble him.