Shloka 23
दुराधर्ष पद चैव गच्छन्ति विघसाशिन: । सायंप्रातर्विभज्यान्नं स्वकुटुम्बे यथाविधि,महाभारत <८७७७ सुवर्णमय पक्षीके रूपमें देवराज इन्द्रका संन्यासी बने हुए ब्राह्मण-बालकोंको उपदेश क्योंकि विघसाशी पुरुष प्रात:-सायंकाल विधि-विधानपूर्वक अपने कुटुम्बमें अन्नका विभाग करके दुर्जय अविनाशी पदको प्राप्त कर लेते हैं। देवताओं, पितरों, अतिथियों तथा अपने परिवारके अन्य सब लोगोंको अन्न देकर जो सबसे पीछे अवशिष्ट अन्न खाते हैं, उन्हें विघसाशी कहा गया है
durādharṣa-padaṁ caiva gacchanti vighasāśinaḥ | sāyaṁ prātar vibhajyānnaṁ sva-kuṭumbe yathā-vidhi ||
الذين يعيشون على نهج «فيغاساشين» (vighasāśin)—فيأكلون ما يبقى بعد أن يوزَّع الطعام على وجهه—يبلغون الحالة التي لا تُنال. صباحًا ومساءً، وبعد أن يقسّموا الطعام في بيتهم وفق القاعدة، يمضون إلى ذلك المقصد العسير الغلبة؛ لأن حياتهم مرتّبة بالواجب: يكرّمون أولًا الآلهة، والأسلاف، والضيوف، ومن يعولون، ثم لا يأخذون لأنفسهم إلا ما تبقّى.
अजुन उवाच
Educational Q&A
A householder should distribute food properly—honoring gods, ancestors, guests, and dependents first—and eat only the remainder; such disciplined, other-first conduct leads toward an unconquerable spiritual goal.
Arjuna states a dharma teaching: those called vighasāśins, who follow the rule of morning-and-evening distribution of food in the household and eat last, are said to attain a secure, hard-to-overcome state.