Nīti-upadeśa to a Rājaputra: Self-restraint, Alliances, and Rival-Management (नीतिउपदेशः)
यद्येवं प्रतिषेद्धव्यो यद्युपेक्षणमर्हति । न जातु विवृतः कार्य: शत्रु: सुनयमिच्छता
bhīṣma uvāca | yady evaṁ pratiṣeddhavyo yady upekṣaṇam arhati | na jātu vivṛtaḥ kāryaḥ śatruḥ sunayam icchatā ||
قال بهيشما: «إن كان العدو في مثل هذا الموضع ينبغي كفّه فليكفّ، وإن كان جديرًا بالإهمال فليُهمَل. غير أنّ الملك الذي يبتغي ثمار السياسة الرشيدة لا يجوز له، في أي حال، أن يكشف لعدوٍّ ما يضمره في باطنه.»
भीष्म उवाच
A ruler should act with discernment—restrain an adversary when restraint is necessary, ignore when ignoring is strategically proper—but in all cases must not reveal his inner intentions to an enemy, since secrecy is integral to sound policy (sunaya).
In the Shanti Parva’s instruction on kingship and governance, Bhishma advises Yudhishthira on practical political conduct: choosing between intervention and non-interference toward an enemy, while maintaining confidentiality of one’s plans and motives.