भ्रुकुटीकृतवक्त्रान्तं क्रोधादुद्वृत्तचक्षुषम् । सामर्ष त॑ं नरव्याघ्रं व्याप्रं निपतितं यथा
bhru-kuṭī-kṛta-vaktrāntaṁ krodhād udvṛtta-cakṣuṣam | sāmarṣaṁ taṁ nara-vyāghraṁ vyāghraṁ nipatitaṁ yathā ||
قال سانجيا: «كان وجهه معقودًا بعبوسٍ شديد، وعيناه المرفوعتان من الغضب تتقدان. ذلك النمر بين الرجال بدا ممتلئًا بالسخط المرير—كنمرٍ يهوي على فريسته.»
संजय उवाच
The verse highlights how anger and resentful indignation (krodha, amarṣa) transform a warrior’s presence into something predatory and dangerous; it implicitly warns that in war, inner passions can eclipse discernment and ethical restraint.
Sañjaya describes a warrior’s outward signs of fury—knitted brows and glaring eyes—portraying him as a 'tiger among men' poised like a tiger pouncing, emphasizing the intensity and volatility on the battlefield.