Shloka 41
Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
(अर्जुनो5पि महाबाहुरप्रीतेनान्तरात्मना । नोवाच वचन किंचिद् भ्रातरं, साध्वसाधु वा ।।) महाबाहु अर्जुन भी अप्रसन्नचित्तसे अपने भाईके प्रति भला-बुरा कुछ नहीं बोले। भीमसेनो<पि हत्वा55जौ तव पुत्रममर्षण: । अभिवाद्याग्रत: स्थित्वा सम्प्रहष्ट: कृताज्जलि:,अमर्षशील भीमसेन युद्धस्थलमें आपके पुत्रका वध करके बड़े प्रसन्न हुए और युधिष्ठिरको प्रणाम करके उनके आगे हाथ जोड़कर खड़े हो गये
sañjaya uvāca |
arjuno 'pi mahābāhur aprītenāntarātmanā |
novāca vacanaṃ kiñcid bhrātaraṃ sādhv asādhu vā ||
bhīmaseno 'pi hatvā yuddhe tava putram amarṣaṇaḥ |
abhivādya agrataḥ sthitvā samprahṛṣṭaḥ kṛtāñjaliḥ ||
قال سنجيا: وأما أرجونا ذو الساعدين العظيمين، وقد ساءت سريرته في باطنه، فلم ينطق لأخيه بكلمة—لا مدحًا ولا لومًا. وأما بهيمَسينا، الشديد في غضبه، فلما قتل ابنك في ساحة القتال غمره الفرح؛ فانحنى ليودهيشتيرا ووقف بين يديه ويداه مضمومتان إجلالًا.
संजय उवाच