Shloka 60
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
दिधक्षत्रिव नेत्राभ्यां भीमसेनमवैक्षत । भरतश्रेष्ठ) उन सूंजयोंका वह सिंहनाद सुनकर पुरुषप्रवर आपका महाबाहु पुत्र दुर्योधन अमर्षसे कुपित हो उठा और खड़ा होकर महान् सर्पके समान फुंकार करने लगा। उसने दोनों आँखोंसे भीमसेनकी ओर इस प्रकार देखा, मानो उन्हें भस्म कर डालना चाहता हो ।।
sañjaya uvāca | didhakṣatriva netrābhyāṃ bhīmasenam avaikṣata | bharataśreṣṭhaḥ saṃjñayāṃs tasya siṃhanādaṃ śrutvā puruṣapravara tava mahābāhuḥ putro duryodhanaḥ amarṣeṇa kupito 'bhavat utthāya ca mahāsarpa iva phūtkartum ārabdhavān | sa ubhābhyāṃ cakṣurbhyāṃ bhīmasenaṃ tathāpaśyat yathā bhasma kartum icchet || tataḥ sa bharataśreṣṭho gadāpāṇir abhidravan ||
قال سنجيا: كأنه يريد أن يحرق بهيماسينا بعينيه ذاتيهما، ثبّت نظره عليه. فلما سمع ذلك الزئير كزئير الأسد، اشتعل ابنك ذو الساعدين العظيمين، دوريودhana—أشرف الرجال—بغضب لا يُطاق. نهض واقفًا وأخذ يفحيح كحية عظيمة، وحدّق في بهيما بعينيه كلتيهما كأنه يريد أن يجعله رمادًا. ثم اندفع خيرُ آلِ بهاراتا، والصولجان في يده، إلى الأمام.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked amarṣa (resentful, intolerant anger) distorts judgment and turns perception itself into a weapon—Duryodhana’s gaze is described as if it could burn. Ethically, it warns that pride and rage intensify conflict and propel one toward destructive action.
After hearing a thunderous challenge (lion-roar), Duryodhana becomes furious, rises, hisses like a serpent, glares at Bhīma as if to burn him, and then—mace in hand—rushes forward, signaling the imminent clash.