Shloka 40
Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
दास्यामि मत्स्यप्रवरानुष्यतामिह भारत । भरतनन्दन! सरस्वती इस प्रकार बोलीं--“बेटा! तुम्हें यहाँसे कहीं नहीं जाना चाहिये। मैं सदा तुम्हें भोजनके लिये उत्तमोत्तम मछलियाँ दूँगी; अतः तुम यहीं रहो' ।।
dāsyāmi matsyapravarān uṣyatām iha bhārata | bharatanandana! sarasvatī iti prakāraṃ babhāṣe—“vatsa! tvam iha-sthānāt kvacid api na gantavyam | ahaṃ sadā tubhyaṃ bhojanārthaṃ uttamottamān matsyān dāsyāmi; ataḥ tvam ihaiva tiṣṭha” || ity uktaḥ tarpayām āsa sa pitṝn devatās tathā ||
وقالت ساراسفَتي على هذا النحو: «يا بُنيّ، لا ينبغي لك أن تذهب إلى أي مكان من هنا. سأعطيك دائمًا أطيب السمك لطعامك؛ فابقَ هنا.» فلما خوطب بذلك، مضى يُرضي البِتْرِ (Pitṛ: أرواح الأسلاف) والآلهة كذلك.
वैशम्पायन उवाच