Shloka 60
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
श्रुतावतीं ततः पुण्यां जगाम त्रिदिवं पुन: । पुण्यमयी श्रुतावतीसे ऐसा कहकर सहसख्र नेत्रधारी प्रतापी भगवान् इन्द्रदेव पुनः स्वर्गलोकमें चले गये ।। ५९ $ ।। गते वज्धरे राजंस्तत्र वर्ष पपात ह
śrutāvatīṃ tataḥ puṇyāṃ jagāma tridivaṃ punaḥ |
ثم بعد أن قال ذلك، انصرف إندرا الجبّار—سيد الآلهة وحامل الألف عين—عائدًا مرة أخرى إلى تريديڤا (السماء)، تاركًا وراءه الموضع المقدّس المسمّى «شروتاڤتي». ويُبرز السرد كيف تُقدِّس الزيارات الإلهية الأمكنة، وكيف يعود الآلهة إلى عالمهم السماوي بعد إتمام الغاية.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea of puṇya (sacred merit): certain places become holy through divine association, and the gods act within the moral order, completing their role and returning to their proper realm.
Vaiśaṃpāyana narrates that Indra, after speaking, departs again to Tridiva (heaven), marking a transition in the episode centered on the holy place Śrutāvatī.