Shloka 102
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
युयुत्सुं समनुप्राप्य प्रविवेश नृपक्षयम् । पौरजानपदैर्दुःखाद्धाहेति भूशनादितम्,“आज यहीं विश्राम करो। कल सबेरे युधिष्ठिरके पास चले जाना” ऐसा कहकर नेत्रोंमें आँसू भरे विदुरजीने युयुत्सुको साथ लेकर राजमहलमें प्रवेश किया। वह भवन नगर और जनपदके लोगोंद्वारा दुःखपूर्वक किये जानेवाले हाहाकार एवं भयंकर आर्तनादसे गूँज उठा था
yuyutsuṁ samanupprāpya praviveśa nṛpakṣayam | paurajānapadair duḥkhād dhāheti bhūṣaṇāditam ||
قال سنجيا: لمّا لقي فيدورا يُيُوتسو دخل به إلى القصر الملكي. وكان القصر كلّه يدوّي بصيحات الأسى من أهل المدينة والقرى، ينوحون في حزن مردّدين: «وا أسفاه!» ودموعه تنهمر، حثّ فيدورا يُيُوتسو أن يستريح هناك تلك الليلة، وأن يمضي إلى يودهيشثيرا عند انبلاج الفجر—فعلٌ يُظهر الرحمة والثبات على الدَّرْمَا وسط الخراب الذي خلّفته الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid political collapse and collective mourning, dharma expresses itself through compassion, steadiness, and right counsel: Vidura shelters Yuyutsu, acknowledges grief without denial, and directs him toward reconciliation and rightful allegiance with Yudhiṣṭhira.
Vidura meets Yuyutsu and brings him into the royal palace, which is echoing with the sorrowful cries of citizens and villagers. Vidura, tearful, tells Yuyutsu to rest for the night and to go to Yudhiṣṭhira early the next morning.