Chapter 23: Śakuni Reports, Kaurava Advance, and Arjuna’s Penetration of the Host
पादाताशक्ष त्रिसाहस्रा द्रौपदेयाश्व॒ सर्वश: । रणे हाभ्यद्रवंस्ते तु शकुनिं युद्धदुर्मदम्,तदनन्तर धर्मराजकी आज्ञाके अनुसार हाथमें धनुष लिये बैठे हुए सवारोंसे युक्त सात सौ हाथी, पाँच हजार घुड़सवार, पराक्रमी सहदेव, तीन हजार पैदल योद्धा और द्रौपदीके सभी पुत्र--इन सबने रणभूमिमें युद्ध-दुर्मद शकुनिपर धावा किया
sañjaya uvāca | pādātāś ca trīsahasrā draupadeyāś ca sarvaśaḥ | raṇe hy abhyadravaṃs te tu śakuniṃ yuddha-durmadam | tad-anantaraṃ dharmarāja-ājñayā dhanuḥ-pāṇayaḥ saptāśata-hastinaḥ pañca-sahasra-aśvārūḍhāḥ parākrama-sahadevaḥ trīsahasrāḥ pādātāś ca draupadyāḥ sarve putrāś ca—ete sarve raṇa-bhūmau yuddha-durmadam śakuniṃ prati abhyadravan |
قال سانجيا: ثم في ساحة القتال اندفع ثلاثة آلاف من المشاة وجميع أبناء دروبدي نحو شكوني، وقد استكبر بسُعار الحرب. وبعد ذلك، وبأمر دارماراجا، اندفعت قوةٌ من سبعمائة فيلٍ عليها مقاتلون يحملون الأقواس، وخمسة آلاف فارس، وسهاديڤا الباسل، وثلاثة آلاف من المشاة، وجميع أبناء دروبدي معًا، يجتاحون الميدان ليضربوا شكوني.
संजय उवाच
Even within the violence of war, action is portrayed as ethically structured by rightful command (Dharmarāja’s order) and disciplined purpose; the verse contrasts dharma-guided obedience and coordinated effort with the moral danger of war-intoxication (yuddha-durmada).
Sañjaya reports that, following Yudhiṣṭhira’s command, a combined force—elephants with bow-armed riders, cavalry, infantry, Sahadeva, and all of Draupadī’s sons—launches a concerted charge against Śakuni on the battlefield.