Shloka 656
Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
अचिरेणैव तॉल्लोकान् हतो युद्धे समश्चुते । “कौरवो! वीर पुरुष शत्रुको मारकर इह लोकमें सुख भोगता है और यदि मारा गया तो वह परलोकमें जाकर महान् फलका भागी होता है; अतः युद्धधर्मसे बढ़कर स्वर्गकी प्राप्तिके लिये दूसरा कोई कल्याणकारी मार्ग नहीं है। युद्धमें मारा गया वीर पुरुष थोड़ी ही देरमें उन प्रसिद्ध पुण्यलोकोंमें जाकर सुख भोगता है”
acireṇaiva tāl lokān hato yuddhe samaśnute | "kaurava! vīra-puruṣaḥ śatrūn mārayitvā iha loke sukhaṃ bhogate, yadi ca hataḥ syāt tarhi paralokaṃ gatvā mahān phala-bhāgī bhavati; ataḥ yuddha-dharmāt śreyo 'nyo nāsti svarga-prāptaye. yuddhe hataḥ vīra-puruṣaḥ kṣipram eva tān prasiddhān puṇya-lokān gatvā sukhaṃ bhogate"
قال سانجيا: «وسريعًا ما يبلغ المحارب الذي يُقتل في ساحة القتال تلك العوالم المشهورة ذات الفضل. يا كاورافا، إن الرجل البطل إذا قتل أعداءه نال السعادة في هذا العالم؛ وإن قُتل مضى إلى العالم الآخر ونال نصيبًا من الجزاء العظيم. لذلك، لبلوغ السماء لا طريق أنفع من دارما القتال. فالبطل الذي يُقتل في الحرب يصل في زمنٍ يسير إلى تلك الديار المباركة المشهودة، ويتمتع فيها بالنعيم.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage asserts the kṣatriya ethic: victory brings worldly enjoyment, and death in righteous battle brings heavenly reward; thus yuddha-dharma is presented as a direct, auspicious path to svarga.
Sanjaya, narrating events, voices a motivational justification of battle to a Kaurava listener, emphasizing that a warrior’s outcomes—whether killing foes or being killed—are framed as beneficial within the moral logic of war-duty.