Shloka 44
Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
आसाद्य भीमसेन तु संरब्धा युद्धदुर्मदा: । धार्रराष्ट्रा विनेदुर्हि नान्यामकथयन् कथाम्,भीमसेनके पास पहुँचकर वे रोषभरे रणदुर्मद कौरवयोद्धा केवल गर्जना करने लगे, मुँहसे दूसरी कोई बात नहीं कहते थे
āsādya bhīmasenaṁ tu saṁrabdhā yuddha-durmadāḥ | dhārtarāṣṭrā vinedur hi nānyām akathayan kathām ||
قال سنجيا: فلما دَنَوا من بهيماسينا، انفجر محاربو دِهرتاراشترا—وقد استبدّ بهم الغضب وسكرتهم كبرياء المعركة—بزئيرٍ مدوٍّ؛ ولم ينطقوا بكلمةٍ غيره. ويُبرز المشهد كيف يمكن للسخط وللفخر الحربي أن يطمسا العقل وضبط النفس، حتى لا يبقى من الكلام إلا عدوانٌ محض.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and the intoxication of combat can overpower discernment and ethical restraint: speech collapses into mere roaring, symbolizing the loss of measured, dharmic conduct under the sway of rage and pride.
As Sañjaya narrates the battle, Kaurava (Dhārtarāṣṭra) fighters rush up to Bhīma. Instead of exchanging words or strategy, they only roar in fury, signaling an imminent violent clash.