Shloka 28
तत्पश्चात् अधिक क्रोधमें भरे हुए भीमसेनने दूसरे बाणसे शल्यके सारथिका मस्तक उसके धड़से अलग कर दिया और उनके चारों घोड़ोंको भी शीघ्र ही मार डाला ।। तमग्रणी: सर्वधनुर्धराणा- मेकं॑ चरन्तं समरे5तिवेगम् । भीम: शतेन व्यकिरच्छराणां माद्रीपुत्र: सहदेवस्तथैव,इसके बाद सम्पूर्ण धनुर्धरोंमें अग्रगण्य भीमसेन तथा माद्रीकुमार सहदेवने समरांगणमें बड़े वेगसे एकाकी विचरनेवाले शल्यपर सैकड़ों बाणोंकी वर्षा की
tatpaścād adhika-krodhena bhṛto bhīmasenas tu dvitīyena bāṇena śalyasya sārathikaṃ mastakaṃ tasya dhaḍāt pṛthak cakāra, tasya catvāro 'śvān api śīghram eva jaghāna. tam agryaṃ sarva-dhanurdharāṇām ekaṃ carantaṃ samare 'tivegam; bhīmaḥ śatena vyakirac charāṇāṃ mādrī-putraḥ sahadevas tathāiva.
ثم إنَّ بهيماسينا—وقد اشتعل غضبه اشتعالًا—قطع بسهمٍ ثانٍ رأسَ سائسِ عربةِ شاليا عن جسده، ثم أسرع فقتل الخيولَ الأربع كذلك. وبعد ذلك أمطر بهيما، وهو أسبقُ الرماةِ جميعًا، ومعه سهاديفا ابنُ مادري، شاليا بمئات السهام وهو يجول وحده في ساحة القتال بسرعةٍ هائلة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, anger and prowess can drive decisive action, yet the ethical tension remains: kṣatriya-duty demands effectiveness in battle, while the narrative also exposes the tragic cost—life is cut down swiftly, and violence escalates once combatants commit fully.
Sañjaya reports that Bhīma, enraged, beheads Śalya’s charioteer with an arrow and kills the four horses, effectively crippling Śalya’s chariot. Then Bhīma and Sahadeva together rain hundreds of arrows on Śalya as he moves alone with great speed on the battlefield.