Shloka 56
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
सुतसोमस्य सासिं त॑ बाहुं छित्त्वा नरर्षभ । पुनरप्याहनत् पाश्वें स भिन्नहृदयो5पतत्,नरश्रेष्ठ तब अश्वत्थामाने तलवारसहित सुतसोमकी बाँह काटकर पुनः उसकी पसलीमें आघात किया। इससे उसकी छाती फट गयी और वह धराशायी हो गया
Sutasomasya sāsiṃ taṃ bāhuṃ chittvā nararṣabha | punar apy āhanat pārśve sa bhinnahṛdayo 'patat ||
قال سنجيا: «يا ثورَ الرجال! إنَّ أشفَتّامان قطع ذراعَ سوتاسوما مع السيف الذي كان به، ثم ضربه ثانيةً في جنبه. وقد تمزّق صدرُه وموضعُ قلبه، فسقط سوتاسوما على الأرض.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare, when stripped of restraint and dharma, becomes mere butchery; it implicitly contrasts regulated kṣatriya combat with the moral collapse of a nocturnal slaughter.
Sañjaya narrates Aśvatthāman’s attack: he severs Sutasoma’s arm along with his sword and then strikes his side, causing a fatal rupture in the chest/heart-region, and Sutasoma collapses.