Shloka 16
संसारके सम्पूर्ण अस्त्रवेत्ताओंमें तुम श्रेष्ठ हो। तुम्हारी सर्वत्र ख्याति है। इस जगतमें अबतक कभी तुम्हारा छोटे-से-छोटा दोष भी देखनेमें नहीं आया है ।। त्वं पुनः सूर्यसंकाश: श्वोभूत उदिते रवौ । प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान्,कल खबेरे सूर्योदय होनेपर तुम सूर्यके समान प्रकाशित हो उजालेमें युद्ध छेड़कर समस्त प्राणियोंके सामने पुन: शत्रुओंपर विजय प्राप्त करना
saṃsārake sampūrṇa astravettāsu tvaṃ śreṣṭho 'si | tava sarvatra khyātiḥ | asmin jagati adyāvat kadācit tava laghutamo 'pi doṣo na dṛṣṭapūrvaḥ || tvaṃ punaḥ sūryasaṅkāśaḥ śvo bhūtvā udite ravau | prakāśe sarvabhūtānāṃ vijetā yudhi śātravān ||
قال كريپا: «بين جميع العارفين بعلم السلاح في هذا العالم، أنت الأوّل. شهرتك في كل مكان، وإلى اليوم لم يُرَ فيك عيبٌ ولو كان أصغر العيوب. فحين تشرق الشمس غدًا، أشرقْ مثل الشمس نفسها؛ وفي ضياء النهار الواضح، باشر القتال أمام جميع الكائنات، وانل الظفر على أعدائك».
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial action within public, accountable conduct: true excellence is not only skill with weapons but also a reputation free from blemish, and victory sought openly “in the light,” aligning valor with honor and dharma.
Kṛpa praises the addressed warrior as the foremost weapon-master and urges him to wait for sunrise, then fight in daylight before all beings and defeat the enemies—an exhortation toward open battle rather than concealed action.