Shloka 23
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
वैशम्पायन उवाच ततस्ते पुरुषव्याप्रा: सदश्वैरनिलोपमै: । अभ्ययु: सहदाशार्हा: शिबिरं पुनरेव हि,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! भगवान् श्रीकृष्ण-सहित वे पुरुषसिंह पाण्डव वहाँसे वायुके समान वेगशाली उत्तम घोड़ोंद्वारा पुन: अपने शिविरमें आ पहुँचे
vaiśampāyana uvāca | tataste puruṣavyāprāḥ sadaśvair anilopamaiḥ | abhyayuḥ sahadāśārhāḥ śibiraṃ punar eva hi ||
قال فايشَمبايانا: ثم إن أولئك الأبطال ذوي الهمة، ومعهم دَاشَارْهَا (شري كريشنا)، امتطوا خيولًا ممتازةً سريعةً كالريح، فعادوا مرةً أخرى إلى معسكرهم. وفي الكآبة التي خلّفتها عنفُ الليل، تُبرز الآية عودةً مقصودةً ويقظةً حذرة—فعلاً حاسمًا تحت الثقل الأخلاقي للحرب.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the moral darkness of war’s aftermath, disciplined action and vigilance are required. The heroes’ swift return with Kṛṣṇa highlights purposeful movement under guidance, suggesting steadiness and responsibility rather than complacency.
After the events leading into this section of the Sauptika Parva, the heroes—accompanied by Śrī Kṛṣṇa—mount excellent, wind-swift horses and return again to their military camp.