Shloka 126
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
विचरिष्यसि पापात्मन् सर्वव्याधिसमन्वित: । ओ नीच! तू जनसमुदायमें नहीं ठहर सकेगा। तेरे शरीरसे पीव और लोहूकी दुर्गन््ध निकलती रहेगी; अतः तुझे दुर्गम स्थानोंका ही आश्रय लेना पड़ेगा। पापात्मन्! तू सभी रोगोंसे पीड़ित होकर इधर-उधर भटकेगा
vicarīṣyasi pāpātman sarvavyādhisamanvitaḥ |
قال فايشَمبايانا: «يا ذا النفس الآثمة، ستتيه هائمًا مُبتلًى بكل داء. ولن تقدر على المقام بين الناس؛ إذ ستنبعث من جسدك على الدوام رائحةٌ كريهة من القيح والدم، فتُساق إلى مواضع مقفرة وعسيرة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing in war—especially acts that violate accepted codes—invites karmic retribution: social exclusion, bodily suffering, and a life of restless wandering, showing that adharma destroys both reputation and well-being.
In the aftermath of the night-raid episode of the Sauptika Parva, a pronouncement is reported by Vaiśampāyana describing the offender’s fate: he will be unable to live among people and will roam in misery, afflicted by diseases and foul bodily decay.