Shloka 13
Chapter 14: Divyāstra-Prayoga and Ṛṣi Intervention (दिव्यास्त्रप्रयोगः ऋषिसमागमश्च)
तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैषिणौ । दीप्तयोरस्त्रयोर्म ध्ये स्थितो परमतेजसौ,सम्पूर्ण धर्मोके ज्ञाता तथा समस्त प्राणियोंके हितैषी वे दोनों परम तेजस्वी मुनि अश्वत्थामा और अर्जुन--इन दोनों वीरोंको शान्त करनेके लिये इनके प्रज्वलित अस्त्रोंके बीचमें खड़े हो गये
tau munī sarvadharmajñau sarvabhūtahitaiṣiṇau | dīptayor astrayor madhye sthito paramatejasau ||
قال فايشَمبايانا: إنّ هذين الحكيمين، العارفين بكلّ الدارما والمخلصين لخير جميع الكائنات، وقفا بين السلاحين المتّقدين—متلألئين ببهاءٍ أسمى—ليُسكّنا البطلين أشفَتّھاما وأرجونا. ويُبرز المشهد أنّه حتى وسط قوّةٍ كأنها نهايةُ العالم، تبقى السلطةُ العليا هي كبحُ النفس، يهديه الدارما والرحمةُ بكلّ حياة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when destructive power is unleashed, dharma expresses itself as restraint and universal compassion. The sages’ act of standing between blazing astras symbolizes moral authority that prioritizes the welfare of all beings over victory or vengeance.
In the aftermath of the night massacre, Aśvatthāmā and Arjuna are poised in a deadly exchange of astras. Two supremely radiant sages, described as knowers of dharma and benefactors of all creatures, position themselves between the weapons to calm the warriors and prevent catastrophic harm.