Shloka 4
यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
न शोको न जरा तसस्यां क्षुत्पिपासे न चाप्रियम् । न च दैन्यं क्लमो वापि प्रतिकूलं न चाप्युत,उसके भीतर न शोक है, न जीर्णता; न भूख लगती है, न प्यास। वहाँ कोई भी अप्रिय घटना नहीं घटित होती। दीनता, थकावट अथवा प्रतिकूलताका तो वहाँ नाम भी नहीं है
na śoko na jarā tasyāṃ kṣutpipāse na cāpriyam | na ca dainyaṃ klamo vāpi pratikūlaṃ na cāpy uta ||
ووصف نارادا ذلك العالم بأنه منزّهٌ عن أعباء الحياة الجسدية المعتادة: فلا حزنَ فيه ولا شيخوخة؛ ولا جوعَ ولا عطش؛ ولا شيء يورث الكراهة أو الضيق. ولا تُرى فيه فاقةٌ ولا إعياء، ولا يوجد فيه أيّ أمرٍ مُعاكِسٍ البتّة.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal state where the causes of human distress—grief, aging, deprivation, and adversity—do not operate, implicitly encouraging detachment from transient worldly conditions and valuing a dharmic life oriented toward higher well-being.
Nārada is describing the qualities of a particular exalted realm/condition, emphasizing its freedom from suffering and negative experiences to convey its superiority to ordinary worldly life.