उशड्भव: शतरथो देवराजो जयद्रथ: । वृषदर्भश्न राजर्षिबुद्धिमान् सह मन्त्रिभि:
uśaḍbhavaḥ śataratho devarājo jayadrathaḥ | vṛṣadarbhaś ca rājarṣir buddhimān saha mantribhiḥ ||
قال نارادا: «أوشَدْبهافا، وشَتَرَثا، ودِڤَراجا، وجَيدْرَثا، وفْرِشادَرْبها—ذلك الملكُ الناسكُ الحكيم—مع وزرائه.»
नारद उवाच
The verse highlights an ideal of rājadharma: notable rulers are remembered not only by name but also by their wisdom and by governing with counsel—“with ministers”—suggesting that prudent deliberation is integral to ethical kingship.
Nārada is listing prominent kings/royal figures. The line is part of a catalog-style passage, identifying individuals and characterizing one as a wise royal sage accompanied by his ministers.