Shloka 39
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
इदं त्वकार्य कुरुवीरमध्ये रजस्वलां यत् परिकर्षसे माम् । न चापि वक्षित् कुरुतेअत्र कुत्सां ध्रुवं तवेदं मतमभ्युपेता:,अरे! तू इन कौरववीरोंके बीचमें जो मुझ रजस्वला स्त्रीको खींचकर लिये जा रहा है, यह अत्यन्त पापपूर्ण कृत्य है। मैं देखती हूँ यहाँ कोई भी मनुष्य तेरे इस कुकर्मकी निन्दा नहीं कर रहा है। निश्चय ही ये सब लोग तेरे मतमें हो गये
idaṁ tv akāryaṁ kuru-vīra-madhye rajasvalāṁ yat parikarṣase mām | na cāpi vakṣyati kurute 'tra kutsāṁ dhruvaṁ tavedaṁ matam abhyupetāḥ ||
إنه لفعلٌ باطلٌ يُرتكب في وسط أبطال الكورو: أن تجرّني وأنا امرأةٌ في أيام حيضها. وإني أرى هنا أن لا أحد ينطق، ولا أحد يندّد بهذا الفعل المشين. لا ريب أنهم جميعًا قد قبلوا رأيك وانحازوا إلى قصدك.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns public wrongdoing and highlights the moral failure of bystanders: when an outrage occurs, silence and non-condemnation in an assembly amounts to complicity and signals a collapse of dharma.
In the Kuru court, a woman (contextually Draupadī) is being forcibly dragged despite her vulnerable condition; she denounces the act as sinful and notes that no one present rebukes it, implying the entire assembly has aligned with the perpetrator’s will.