Shloka 5
सभा-पर्व, अध्याय 56: विदुरस्य द्यूत-निन्दा
Vidura’s Censure of Dicing and Warning to the Kurus
दुर्योधन उवाच अयमुत्सहते राजज्छियमाहर्तुमक्षवित् । द्यूतेन पाण्डुपुत्रेभ्यस्तदनुज्ञातुमहसि,दुर्योधन बोला--राजन्! ये मामाजी पासे फेंकनेकी कलामें निपुण हैं। ये द्यूतके द्वारा पाण्डवोंसे उनकी सम्पत्ति ले लेनेका उत्साह रखते हैं। उसके लिये इन्हें आज्ञा दीजिये
duryodhana uvāca: ayam utsahate rājan śriyam āhartum akṣavit | dyūtena pāṇḍuputrebhyas tad anu jñātum arhasi ||
قال دوريودhana: «أيها الملك، هذا الرجل ماهرٌ في رمي النرد، وهو متّقد الحماسة لأن ينتزع أموال أبناء باندو بالمقامرة. فينبغي لك أن تأذن له بذلك.»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unethical intent can be framed as a mere ‘proposal’ needing royal approval: greed and manipulation seek legitimacy through authority. It warns that a ruler’s consent can enable adharma, making governance morally accountable for the consequences.
Duryodhana addresses King Dhṛtarāṣṭra, pointing to a dice-expert (implicitly Śakuni) and urging the king to authorize a gambling match intended to strip the Pāṇḍavas of their wealth—setting in motion the infamous dice-game episode.