Shloka 35
Sabhā-praveśa, Dāna, and the Courtly Convergence (सभा-प्रवेशः दानं च)
रौक्मिणेयश्व साम्बश्न युयुधानश्व सात्यकि: । सुधर्मा चानिरुद्धश्न शैब्यश्न नरपुड्व:,रुक्मिणीनन्दन प्रद्युम्न, जाम्बवतीकुमार साम्ब, सत्यकपुत्र (सात्यकि) युयुधान, सुधर्मा, अनिरुद्ध, नरश्रेष्ठ शैब्य--ये और दूसरे भी बहुत-से राजा उस सभामें बैठते थे। पृथ्वीपते! अर्जुनके सखा तुम्बुरु गन्धर्व भी उस सभामें नित्य विराजमान होते थे
raukmiṇeyaś ca sāmbaś ca yuyudhānaś ca sātyakiḥ | sudharmā cāniruddhaś ca śaibyaś ca narapuṅgavaḥ |
قال فايشَمبايانا: كان راوكمينيَـيَ (براديومنَ)، وسامبا، ويويودھانا (ساتيَكي)، وسودهَرما، وأنيرودها، وشايبيا—وهو من أكرم الرجال—ومعهم ملوك كثيرون غيرهم، يجلسون في تلك القاعة الملكية. وكان تُمبورو الغندرفا، صديق أرجونا، حاضرًا فيها على الدوام، فيضفي على البلاط بهاءً مهذبًا وجلالَ مُلكٍ قائمٍ على الدارما.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of a righteous royal assembly: eminent warriors and kings gather in an ordered court, and even refined arts (symbolized by Tumburu the Gandharva) have a place—suggesting that power, lineage, and culture should harmonize under dharmic kingship.
Vaiśampāyana is listing distinguished figures who regularly sat in the celebrated assembly hall—naming prominent Yādava heroes (Pradyumna, Sāmba, Sātyaki, Aniruddha) and other notable kings like Śaibya, and noting that Tumburu the Gandharva, associated with Arjuna, was also a constant presence.