Shloka 4
Jarāsandha–Bhīma Niyuddha-prastāvaḥ
Commencement of the Regulated Duel
पुष्पवेष्टितशाखाग्रैर्गन्धवद्धिर्मनोहरै: । निगूढा इव लोध्राणां वनै: कामिजनप्रियै:,वहाँ लोध नामक वृक्षोंके कई मनोहर वन हैं, जिनसे वे पाँचों पर्वत ढके हुए-से जान पड़ते हैं। उनकी शाखाओंके अग्रभागमें फ़ूल-ही-फूल दिखायी देते हैं। लोधोंके ये सुगन्धित वन कामीजनोंको बहुत प्रिय हैं
puṣpaveṣṭitaśākhāgrair gandhavaddhir manoharaiḥ | nigūḍhā iva lodhrāṇāṁ vanaiḥ kāmijanapriyaiḥ ||
قال فايُو: «تبدو تلك الجبال كأنها مستترة تحت غابات اللودهرا (lodhra) الساحرة العطرة. فأطراف أغصانها نفسها مُتوَّجة بالأزهار، وهذه الأحراج ذات الشذى الحلو عزيزةٌ على طالبي اللذّة.»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts natural beauty and fragrance with human desire: such alluring places become especially attractive to those oriented toward pleasure (kāma), hinting that the mind’s inclinations shape what it seeks and values.
Vāyu is describing a landscape of mountains seemingly covered by fragrant lodhra forests, whose branch-tips are laden with blossoms, emphasizing the enchanting, sensory richness of the region.