Shloka 23
मागधगिरिव्रजप्रवेशः — Entry into Girivraja and Jarāsandha’s Protocol Inquiry
भ्रामयित्वा शतगुणमेकोनं येन भारत । गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात्,भारत! उसी वैरके कारण बलवान् मगधराजने अपनी गदा निन्यानबे बार घुमाकर गिरिव्रजसे मथुराकी ओर फेंकी। उन दिनों अद्भुत कर्म करनेवाले श्रीकृष्ण मथुरामें ही रहते थे। वह उत्तम गदा निन्यानबे योजन दूर मथुरामें जाकर गिरी
bhrāmayitvā śataguṇam ekonaṁ yena bhārata | gadā kṣiptā balavatā māgadhena girivrajāt ||
قال فايشامبايانا: «يا بهاراتا، إن ملك مَغَدَه (Magadha) الجبّار، بعدما أدار صولجانه (الگَدَا) تسعًا وتسعين مرة، قذفه بقوة عظيمة من جيريفْرَجَ (Girivraja) نحو ماثورا (Mathurā). فطار ذلك الصولجان النفيس وسقط في ماثورا بعد أن قطع تسعًا وتسعين يوجانا. وفي تلك الأيام كان شري كِرِشْنَ، المشهور بالأعمال العجيبة، مقيمًا في ماثورا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked royal might and enmity express themselves through displays of force. Ethically, it frames power as morally ambiguous: extraordinary strength can become a vehicle for aggression unless governed by restraint and righteous purpose.
Vaiśampāyana narrates a feat of the Magadhan king (Jarāsandha): he whirls his mace ninety-nine times and hurls it from Girivraja toward Mathurā, where it lands after traveling ninety-nine yojanas; at that time Kṛṣṇa is residing in Mathurā.