Shloka 6
ते वयं नयमास्थाय शत्र॒ुदेहसमीपगा: । कथमन्तं न गच्छेम वृक्षस्थेव नदीरया: । पररन्ध्रे पराक्रान्ता: स्वरन्ध्रावरणे स्थिता:,जब हमलोग नीतिका आश्रय लेकर शत्रुके शरीरके निकटतक पहुँच जायँगे, तब जैसे नदीका वेग किनारेके वृक्षको नष्ट कर देता है, उसी प्रकार हम शत्रुका अन्त क्यों न कर डालेंगे? हम अपने छिठद्रोंको छिपाये रखकर शत्रुके छिद्रको देखेंगे और अवसर मिलते ही उसपर बलपूर्वक आक्रमण कर देंगे
te vayaṁ nayam āsthāya śatrudeha-samīpagāḥ | katham antaṁ na gacchema vṛkṣastheva nadīrayāḥ | pararandhre parākrāntāḥ svarandhrāvaraṇe sthitāḥ |
قال فايُو-ديفا: «إن نحن تمسّكنا بالتدبير الحصيف واستطعنا أن ندنو من جسد العدو نفسه، فلمَ لا نبلغه نهايته—كما يقتلع اندفاع النهر شجرةً قائمة على ضفته؟ سنستر مواطن ضعفنا، ونترصّد ثغرات العدو؛ فإذا حان الأوان ضربنا تلك الفتحة بضربةٍ حاسمة.»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse advocates nīti (prudent strategy): protect one’s own vulnerabilities while identifying and exploiting the opponent’s weak points, striking decisively when conditions are favorable.
Vāyu-deva speaks in a counsel-like tone, urging a tactical approach against an enemy—drawing close, concealing one’s own weaknesses, and attacking the enemy’s exposed ‘opening’ at the right moment, illustrated by the metaphor of a river’s force destroying a tree.