Shloka 46
अथ दृष्टवा तथाभूते राजानं चेष्टसंततिम् तं च बाल॑ सुबलिनं चिन्तयामास राक्षसी,उन दोनों रानियोंको उस प्रकार उदास, राजाको संतान पानेके लिये उत्सुक तथा उस बालकको अत्यन्त बलवान् देखकर राक्षसीने सोचा, “मैं इस राजाके राज्यमें रहती हूँ। यह पुत्रकी इच्छा रखता है; अतः इस धर्मात्मा तथा महात्मा नरेशके बालक पुत्रकी हत्या करना मेरे लिये उचित नहीं है”
atha dṛṣṭvā tathābhūte rājānaṃ ceṣṭa-santatim | taṃ ca bālaṃ subalinaṃ cintayāmāsa rākṣasī ||
فلما رأت الملكتين على تلك الكآبة، ورأت الملك متلهّفًا لولدٍ يرثه، ورأت الطفل ذا قوةٍ خارقة، تأمّلت الرّاكشسي قائلةً: «إني أقيم في مملكة هذا الملك. وهو يتوق إلى ابن؛ فلا يليق بي أن أقتل ابن هذا الملك البارّ العظيم النفس.»
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Even one inclined to violence can be checked by dharma: recognizing the king’s righteousness and his longing for offspring, the rākṣasī judges that killing the child would be morally improper, emphasizing restraint and ethical discernment.
A rākṣasī observes the queens’ sorrow, the king’s desire for a son, and the exceptional strength of a young boy; she then reflects that, since she lives under this king’s rule and he is dharmic and noble, it would not be right to kill his child.