Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
अनुगृह्नन् प्रजा: सर्वा: सर्वधर्मभृतां वर: । अविशेषेण सर्वेषां हितं चक्रे युधिष्ठिर:,युधिष्ठिर समस्त धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ थे। वे सारी प्रजापर अनुग्रह करके सबका समानरूपसे हितसाधन करने लगे
anugṛhṇan prajāḥ sarvāḥ sarvadharmabhṛtāṃ varaḥ | aviśeṣeṇa sarveṣāṃ hitaṃ cakre yudhiṣṭhiraḥ ||
كان يودهيشثيرا، وهو الأسبق بين حَمَلَةِ الدَّرما على اختلاف صورها، يُفيضُ عطفه على الرعية جميعًا. ومن غير تمييزٍ بين أحدٍ وأحد، كرّس نفسه لصونِ مصلحة الجميع على السواء—يحكمُ بعنايةٍ عادلةٍ ومسؤوليةٍ أخلاقيةٍ وفق الدَّرما.
वैशम्पायन उवाच
A righteous king’s dharma is impartial benevolence: to seek the welfare (hita) of all subjects without favoritism, grounding governance in compassion and ethical duty rather than personal preference.
Vaiśampāyana describes Yudhiṣṭhira’s conduct as a ruler: he shows kindness to the entire populace and actively works for everyone’s well-being equally, highlighting his reputation as the foremost upholder of dharma.